druif

  • OÏDIUM ( ECHTE MEELDAUW )

    meeldauw
    Echte meeldauw is een schimmel. Op de aangetaste druivenstokken ontstaan eerst witte poederachtige vlekken, die in een later stadium het gehele oppervlak bedekken. Het poeder bestaat uit sporen. Niet alleen de bladeren en druiven maar ook de stengels kunnen aangetast worden. Meestal worden de onderste bladeren het eerst aangetast. Oïdium heeft geen regen nodig om zich te vermenigvuldigen.
    Als de besmetting plaatsvindt voor de bloeitijd dan vallen de druiven. Indien er na dan komt er een wit/grijs poeder op de schil van de druif en barst hij open en droogt hij uit. Veel blad en dus ook schaduw is gunstig voor de ontwikkeling van echte meeldauw. Echte meeldauw kan de winter overleven en het volgende jaar weer terugkomen.
    Bestrijding: Zwavel en Bordeauxse pap eventueel in combinatie met paardenstaart of brandnetel preparaat ( in de biodynamie ).